lunes, 16 de marzo de 2015

O número pi non é 3,14


Durante 24 horas e catro minutos, gravado por 26 cámaras e con decenas de testemuñas da Universidade de Agricultura e Ciencias Forestales do Noroeste, na provincia chinesa de Shaanxi, Chao Lu cantou de memoria 67.890 decimales do número pi. 

Pi non é 3,14, como aprendemos no colexio. Nin sequera é 3,141592653, nin tampouco é o larguísimo número que memorizou Chau Lao. Pi é a razón entre o perímetro dunha circunferencia e o diámetro, di Cilleruelo, membro do Instituto de Ciencias Matemáticas (ICMAT). Pi, polo tanto, é eterno.

"Pi é un número irracional. Non segue ningún patrón e ten un número infinito de cifras"explica Cilleruelo. Isto significa que o número de teléfono móbil ou o DNI de calquera persoa que estea lendo isto probablemente aparecerán entre os primeiros millóns de decimales de pi.

En 2011, os enxeñeiros Alexander Yee, estadounidense, e Shigeru Kondo, xaponés, calcularon os 10 primeiros billóns de decimales de pi.

"Si colles todos os números do listín telefónico da túa cidade e polos en fila, ese número larguísimo debería aparecer infinitas veces no número pi, pero non sabemos si é certo. É moi difícil demostralo. E o que o demostre levarase unha medalla Fields [o Nobel de matemáticas]" apunta Cilleruelo.

Máis aló dos 10 billóns de díxitos non se sabe o que hai. "No primeiro millón de díxitos de pi, o número 5 aparece 100.359 veces. O número 6 aparece 99.598 veces. Pero non sabemos si o número 5 aparece infinitas veces en pi" . O 5 podería desaparecer nalgún punto da infinita ristra de díxitos de pi. Ou non.

"A maxia de pi é que aparece en situacións alucinantes, nos lugares máis insospeitados que  poidas imaxinar", sostén Raúl Ibáñez, director do portal de divulgación científica DivulgaMAT. 
Para saberes máis:

sábado, 14 de marzo de 2015

Contaminan o mar os cosméticos solares?



A pesar do constante crecemento do turismo , os coñecementos sobre o impacto na actividade no ecosistema mariño é moi escaso.
Un destes impactos, é o relacionado co uso de cosméticos deseñados para protexernos da radiación ultravioleta (UV). 

Estes protectores actúan na pel, ben absorbendo a radiación UV grazas a compostos orgánicos ou ben absorbendo ou reflectindo a radiación mediante compostos inorgánicos. Pero, que ocorre con estes produtos cando de xeito directo (a través do baño) ou indirecta (a través das plantas de tratamento de augas residuais) son introducidos nas augas?

Aínda que as cantidades que se usan poderían considerarse pequenas,as consecuencias medioambientales poden ser moi dañinas especialmente en praias con ampla actividade recreativa e escasa renovación das súas augas.

Como consecuencia do incremento no uso de cremas solares e o aumento da actividade turística mundial, fixo unha investigación no Instituto de Ciencias Mariñas de Andalucía. 

Os primeiros resultados indican que as cremas solares unha vez liberadas ao mar e expostas á luz solar teñen a capacidade de producir  un forte axente oxidante que pode xerar niveis de estrés no fitoplancton mariño chegando a inhibir o seu crecemento.



Para saberes máis preme aquí:http://www.eldiario.es/andalucia/lacuadraturadelcirculo/Contaminan-mar-cosmeticos-solares_6_328327171.html

lunes, 9 de marzo de 2015

Marte tivo auga suficiente para cubrir todo o planeta

 Hai 4.500 millóns de anos, o noso veciño no universo albergou suficiente auga como para cubrir todo o planeta cun mar extenso pero superficial, cunha profundidade media de só 137 metros, segundo anuncia hoxe a NASA.Sabíase que Marte tiña auga pero non canta,pero grazas ao  grupo de Villanueva( enxeñeiro encargado do proxecto) empregou os tres telescopios de infravermellos máis potentes do mundo, incluíndo o observatorio europeo no deserto de Atacama (Chile), para facer "fotografías" da atmosfera de Marte. Grazas á precisión dos aparatos, os científicos puideron analizar durante seis anos a proporción de dous tipos de moléculas de auga: a familiar H2O e a súa versión HDO, na que aparece unha variante máis pesada do hidróxeno, o deuterio.
Agora, grazas a Villanueva, sabemos que a sopa marciana na que puido aparecer a vida durou entre 1.000 e 1.500 millóns de anos.Os datos do arxentino mostran que Marte perdeu o 87% da auga dos seus océanos primitivos.O 13% restante conxelouse sobre os polos Sur e Norte. Pero os novos mapas da atmosfera marciana elaborados pola NASA suxiren outra posibilidade excitante.
Revelan a existencia de microclimas, con diferentes proporcións dos dous tipos de auga, malia que o planeta é maioritariamente desértico.
"Son variacións moi sorprendentes, que poden significar que hai reservorios de auga baixo a superficie de Marte," apunta Villanueva.
O enxeñeiro recorda que a misión europea ExoMars planea aterrar en Marte en 2018, cun trade de dous metros.
Para saberes máis preme aquí:http://elpais.com/elpais/2015/03/05/ciencia/1425578431_158706.html

sábado, 28 de febrero de 2015

A caza furtiva




En todo 2007, os criminais abateron 13 rinocerontes; agora matan tres cada día.
En 1979, había 1,5 millóns de elefantes africanos; hoxe roldan o medio millón, mentres se mata e despeza a uns 33.000 cada ano.
Bruxelas e Washington lanzaron este mes senllos programas para combater un negocio que abastece ás guerrillas.
Vietnam é o principal importador mundial, xa que os curandeiros locais lle atribúen propiedades milagrosas.

Cada ano, só a caza furtiva de elefantes podería estar movendo ata 1.000 millóns de euros.
Destaca que España sexa líder en importación de leóns cazados e converteuse en ruta para o tráfico de marfil.
Precisamente, España é o maior importador de trofeos de caza de leóns de toda a Unión Europea  superando amplamente a Francia, Reino Unido e mesmo a Rusia. A maioría dos trofeos lográronse en Sudáfrica, nunha práctica chamada  "caza enlatada": leóns criados especificamente para soltalos ante o rifle dun cazador estranxeiro.
A principios de mes, entrou en vigor unha nova normativa que freará a entrada de trofeos de caza dende África que poñan en perigo o seu futuro.
Elefantes, rinocerontes e leóns cazados en países nos que os que non é sostible e non se promove a conservación non poderán entrar na UE.
 WWF denuncia que se servía deste baleiro legal dos trofeos de caza na maleta para levar marfil e corno de rinoceronte dende África a Asia pasando pola UE.
As autoridades de Malaisia interceptaron un cargamento de 24 toneladas de marfil (1.500 cairos) que dende Togo pasara por España e que viaxaba cara a China. Estánse a facer grandes progresos na concienciación dos propios países africanos sobre a importancia de conservar estes simbólicos tesouros naturais, tanto dende o punto de vista ambiental como económico: un elefante vivo vale máis que 75 cazados.
Xa quedan menos de 5.000 rinocerontes negros en África e só cinco da subespecie de rinoceronte branco do norte.
Para saberes máis preme aquí:http://elpais.com/elpais/2015/02/20/ciencia/1424426311_756002.html

sábado, 21 de febrero de 2015

Australia esquece os koalas

O Goberno australiano publicou en decembro unha serie de recomendacións para mitigar o efecto da actividade humana na poboación de coalas. Pero o documento, non contiña nin unha soa iniciativa para impulsar a recuperación da especie, desatou a indignación de Deborah Tabart(presidenta Australian Koala Foundation) entre os que loitan pola súa conservación, .

 A Tabart chamárona do Goberno para unha consulta sobre se debía facerse unha mina de carbón en Nova Gales do Sur. Baseándose en datos Tabart recomendou que non se instalase,mais o Goberno rematou aprobando o proxecto. Tabart, que, furgando nas contas dos partidos políticos, rematou encontrando substanciosas doazóns por parte da empresa mineira .
Australia é un dos principais produtores e exportadores mundiais no sector mineiro (13% do PIB) e contribuíu ao crecemento da economía, mais a actividade mineira intensiva durante décadas decimou o coala.

A fundación  non se opón á minaría, pero di que hai que levala a cabo minimizando o impacto sobre o medio. "O modelo baixo o que opera o noso país non é sostible. Buscamos os beneficios a curto prazo sen darnos conta de que hai cousas que non se poden cuantificar con diñeiro, pero que teñen un valor incalculable", asegura.
Para saberes máis preme aquí:http://elpais.com/elpais/2015/02/12/ciencia/1423747497_533314.html

O plástico que enche o océano

A contaminación dos mares por plástico é un problema que preocupa, xa que aínda non existe unha estimación da cantidade que remata nos océanos cada ano. Un grupo de investigadores publicou por primeira vez o primeiro cálculo rigoroso de cantos refugallos plásticos mal xestionados van parar ao mar dende cada un dos 192 países costeiros do mundo.
Os resultados son arrepiantes ,entre 4,8 e 12,7 millóns de toneladas de lixo plástico van parar aos océanos cada ano, segundo unha investigadora da Universidade de Xeorxia.
Para chegar a isto, os científicos cruzaron os datos de xeración de residuos sólidos, a densidade de poboación e o status económico país por país, convén poñer en contexto esa cantidade para saber se en efecto é elevada ou non con respecto á cantidade de plástico que se produce no mundo. A produción mundial de plástico roldou no ano 2010 os 288 millóns de toneladas.  Iso xera nas rexións costeiras unha cantidade de lixo plástico de case 100 millóns de toneladas, dos cales 32 millóns non son xestionados apropiadamente e unha media de oito millóns de toneladas remata flotando nos océanos de todo o mundo.
Para saberes máis preme aquí:http://www.elmundo.es/ciencia/2015/02/12/54dd0eb0ca47410e378b456e.html

viernes, 30 de enero de 2015

O dinosaurio dragón de China

Paleontólogos da universidade de Alberta(Canadá) descubriron unha nova especie de dinosaurios de colo largo en China.Tería sobre 15 m de lonxitude e viviu no Xurásico Tardío.
Aínda que pareza imposible a cabeza atopouse unida ao colo.Qijianglong,así foi bautizado,o significado é "dragón de Qijiang".
Os expertos din que esta familia de dinosaurios son propias de Asia,xa que ata agora só se atoparon colos tan largos en China.Tamén se di que non emigraron por quedaren aislados,perdendo competencia con especies invasoras.
Para saberes máis preme o enlace:http://www.elmundo.es/ciencia/2015/01/29/54ca6751268e3e7e188b4572.html